-Ersen ve Dadaşlar'dan "Kozandağı" 70'li ve 80'li yılların çocukları için. (90 doğumluların bizi anlayabileceklerini sanmıyorum)
[link]
bu da klibi
[link]
Klibin havasını içinize çekin, 80'ler bence güzeldi. Şimdi bize itici gelen diğerlerinin kültür emperyalizmi idi sanki.

-Kedim korsan büyüdü. Ayı gibi oldu. Yeni taşındığımız apartmanın bahçesinde yaşıyor ve 3 aydır bize hoşgeldine bile gelmeyen komşularımız, özel mamalar alı besliyorlar kedimi. Ama hayvana ne veriyorlarsa kümes hayvanı gibi kokmaya başladı. Komşularımızdan üst katımızda oturan Savaş abi ile aramızda geçen son diyalog:
(savaş abi balkonda, ben kaldırımdayım, onun balkonda olduğunu farkediyorum, göz göze geliyoruz)
ben: savaş abi nasılsın?
savaş abi: nerde o? (korsanı soruyor)
ben: depoda.
savaş abi: yemek verdin mi ona?
ben: verdim.
savaş abi: aferin

-Ben artık bir devlet memuruyum. 4. ayıma giriyorum bu zorlu görevde.Emekli sandığımı verdiler. Tez yazıyorum. Türk resim sanatı'nda Çanakkale savaşları üzerine tezim. Çanakkale Boğaz komutanlığı'nın tüm kaynaklarına erişim iznim var. Cem Albay sayesinde tüm dökümanlar emrime amade. Ayrıca Yurdun her yerindeki askeri kaynaklara erişim için bana yardımcı olacak. Ben burada bu tezi yazamazsam kurşuna dizilecekmişim gibi hissetmeye başladım.

-Bizim fakültenin düzenlediği I.ÇANAKKALE DENİZ ve KARA SAVAŞLARI RESİM YARIŞMASI'nı tamamladık. Sergisini Çanakkale Deniz müzesi Muavenet-i Milliye sergi salonunda açtık. Hocam Hakan DALOĞLU konuşmasında yarışma ve sergi için yardımlarımdan ötürü benim için "bölümün süermeni" dedi. Utandım, sevgilimin boynuna saklandım.

Teze devam.